เรื่องที่ 11 ความเป็นมาของการเล่นว่าวไทย

               การเล่นว่าวของไทยนั ้นเร ิ่มมาแต่เม ื่อใด ไม่สามารถหาหลักฐานท ี่แน่นอนได ้ เน ื่องจาก ตัวว่าวซ ึ่งทำจากไม ้ไผ่ กระดาษ และป่านว่าว ล ้วนเป็นส ิ่งท ี่เส ียหายเส ื่อมสลายได ้รวดเร็ว ไม่คงทนเช่นศ ิลปโบราณวัตถุท ี่ทำด ้วยไม ้ ห ิน หร ือโลหะ อ ีกทั ้งเม ื่อเล ิกเล่นก็พังพอด ี หร ือท ิ ้งกัน ไปไม่ได ้เก็บรักษากันไว ้ แต่ตามหลักฐานท ี่ปรากฏ คนไทยรู ้จักการเล่นว่าวมาตั ้งแต่ครั ้งสมัยสุโขทัย เมื่อ ๗๐๐ กว่าปีมาแล้ว เริ่มจากพงศาวดารเหนือ กล่าวถ ึง พระร่วง๒ ว่าโปรดทรงว่าว๓ และใน หนังส ือตำรับท ้าวศร ีจุฬาลักษณ์เล่าถ ึงพระราชพ ิธ ี บุษยาภ ิเษกในเด ือนย ี่ว่า เป็นวันนักขัตฤกษ์ ท ี่นางสนมกำนัล ได ้ดูการชักว่าวหง่าวซ ึ่งม ีเส ียง ไพเราะเสนาะโสตยิ่งในสมัยอยุธยาการเล่นว่าวคงจะเป็นท ี่น ิยม กันแพร่หลาย จนเลยเถ ิดไม่ระมัดระวัง จ ึงม ี กฎมณรบาลห ้ามชักว่าวข ้ามพระราชวัง หากละเม ิดม ีโทษถ ึงตัดม ือ๕ สมเด็จพระนารายณ์ มหาราชเป็นพระมหากษัตร ิย์อ ีกพระองค์หน ึ่ง ซ ึ่งโปรดการทรงว่าวมาก จนชาวต่างประเทศ ท ี่เข ้ามาเจร ิญสัมพันธไมตร ีกับกรุงศร ีอยุธยา ในขณะนั ้นได ้บันท ึกเร ื่องราวน ี ้ไว ้หลายท่าน เช่น เมอซ ิเออร์ เดอลา ลูแบร์ (M.de la Loubère) อัครราชทูตจากราชสำนักของพระเจ ้าหลุยส์ท ี่ ๑๔ ประเทศฝรั่งเศส ท ี่เข ้ามาในกรุงศร ีอยุธยาเม ื่อ พุทธศักราช ๒๒๓๐ ได ้เข ียนไว ้ในจดหมายเหตุ การเด ินทางของท่านว่า “ว่าวของสมเด็จ พระเจ้ากรุงสยามปรากฏในท้องฟ้าทุกคืนตลอดระยะเวลา ๒ เดือนของฤดูหนาว และทรงแต่งตั้งขุนนางให้คอยผลัดเปลี่ยนเวร กันถือสายปานไว้” ๖ บาทหลวงตาชาร์ด (Père Qui Tachard) บาทหลวงในคณะบาทหลวง เยซูอ ิตท ี่พระเจ ้าหลุยส์ท ี่ ๑๔ ส่งเข ้ามาเผยแพร่ คร ิสต์ศาสนาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ มหาราชเช่นกัน ได ้ให ้ความรู ้เก ี่ยวกับว่าวเพ ิ่มเต ิม ค ือ ว่าวเปนกีฬาที่เล่นกันอยู่ทั่วไปในหมู่ ชาวสยาม...ที่ทะเลชุบศรและที่เมืองลพบุรี ขณะที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จ ประทับอยู่นั้น ในเวลากลางคืนรอบพระราช นิเวศน์จะมีว่าวรูปต่าง ๆ ลอยอยู่ ว่าวนี้ ติดโคมส่องสว่างและลูกกระพรวนส่งเสียง ดังกรุงกริ๋ง