เรื่องที่ 20 ประเพณีงานว่าวอีสาณ

 

สำหรับการเล่นว่าวของคนอีสานใต้ ถือว่าเป็นการละเล่นพื้นบ้าน ตั้งแต่จังหวัดนครราชสีมา สุรินทร์ ศรีสะเกษ และบุรีรัมย์ ซึ่งมีกลุ่มชาติพันธุ์ไทย กวย/กูย ลาว เขมร อาศัยอยู่ทั่วไปนั้น ในปีหนึ่งๆ จะมีการเล่นว่าวในฤดูหนาว ช่วงปลายฝนต้นหนาวเพราะมีลมหนาวหรือลมบน
การเล่นว่าวของคนอีสาน จังวัดบุรีรัมย์มีความเชื่อกันว่าเป็นการเล่นที่มาจากความเชื่อ ๓ ประการ ดังนี้

๑. เพื่อบวงสรวงและขอขมาเจ้าแม่ธรณีพระภูมิเจ้าที่ พระแม่โพสพ

๒. เพื่อเสี่ยงทาย เป็นการเสี่ยงทายความอุดมสมบูรณ์ของความบริบูรณ์ของพืชพันธุ์ธัญญาหาร

๓. เพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์

         ประเพณีมหกรรมว่าวอีสานบุรีรัมย์ จัดขึ้นช่วง : วันเสาร์-อาทิตย์แรกของเดือน ธันวาคม
ช่วงฤดูเก็บเกี่ยวหรือย่างเข้าสู่ฤดูหนาว มีลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดแรง คนชนบทก็พากันทำว่าวแอก ซึ่งมีรูปแบบเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น เล่นกันทุกหมู่บ้าน เป็นประเพณีการละเล่นของท้องถิ่นของชาวอีสานนานมาแล้ว บุรีรัมย์จัดมหกรรมว่าวอีสานขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2529 เพื่ออนุรักษ์เอกลักษณ์ของอีสานใต้ให้คงอยู่และเผยแพร่ให้เป็นทรู้จักกว้างขวาง เปิดโอกาสให้คนทุกตำบล ทุกหมู่บ้านทำว่าวแอกมาแข่งขันชิงรางวัลกัน ว่าวที่นำมาเข้าแข่งขันต้องมีขนาดปีกกว้าง 2 เมตร ครึ่งขึ้นไป ตัดสินกันที่ความสวยงาม เสียงแอกและลีลาของว่าวบนท้องฟ้า นอกจากนี้ มีการประกวดขบวนแห่ว่าวที่ยิ่งใหญ่สวยงาม ตอนค่ำมีมหรสพ การละเล่นและการแสดงสินค้าพื้นบ้าน งานมหกรรมว่าวอีสานจัดขึ้นที่สนามกีฬาจัง หวัดอำเภอห้วยราชในวัน เสาร์-อาทิตย์แรกของเดือนธันวาคมของทุกปี